Familie Strada, bericht uit Italië

6 Jaar lang woonde de familie Strada, verbonden aan de Gemeenschap Johannes XXIII, in de oude pastorie in Boskant. Zij namen actief deel aan het pastoraat in onze Odaparochie, en velen van ons zullen hen kennen: Pietro, Carmela, Monica, Illaria en Paolo. In 2016 zijn zij verhuisd naar het heiligdom van Nostra Signora della Guardia, Onze Lieve Vrouw van het wacht houden, die de wacht houdt, in Genua Italië.

Afgelopen week zijn mijn man en ik op bezoek geweest bij de familie Strada en het heiligdom waar zij wonen. Het was een gelukkig weerzien. Tot onze verbazing is de familie Strada erg verbonden gebleven met Nederland. Ze zijn op de hoogte van het nieuws bij ons, en we kunnen nog goed Nederlands praten met elkaar. Zij wonen nu op het heiligdom en werken mee in het pastoraat daar, Pastoraat aan gezinnen, huwelijksvoorbereiding, en alles wat voorhanden komt. Pietro begeleidt een groepje dakloze mannen, door scheiding en alimentatieverplichtingen dakloos geraakt. In hun huis wonen twee minderjarige meisjes uit Afrika. Zij zijn zonder familie in Italië aangekomen, en kwamen op straat terecht. Nu wonen zij in het familiehuis van de familie Strada en gaan naar school. Italië kan echter de grote toestroom van immigranten uit Afrika niet aan, en het toekomstperspectief van deze meisjes in Italië is onzeker.

Het heiligdom http://www.santuarioguardia.it/ of https://it.wikipedia.org/wiki/Nostra_Signora_della_Guardia (Google even laten vertalen) is prachtig gelegen op een hoge heuvel (840m) aan de rand van Genua. Maria houdt daar inderdaad de wacht over de stad Genua. De weg ernaartoe is stijl, eenzaam en bochtig maar de Italianen weten hem goed te vinden. Wij snappen ook wel waarom. Het heiligdom is een oase van rust en hartelijkheid. Even onder de hoede van Maria.

Wij hebben gelogeerd in het pelgrimshuis van het heiligdom, een goed plek om te verblijven. We kunnen het iedereen aanbevelen. En… inderdaad zijn we ook als Nederlanders welkom daar. Zie hieronder een groet van de familie Strada.

Manon van den Broek