Nieuw leven

De veertigdagentijd is begonnen. We zijn op weg naar ons grootste feest: Pasen. In de Veertigdagentijd mogen we onszelf onderzoeken. Doe het maar, en neem gerust je tijd! We mogen in deze tijd afscheid nemen van wat ons kwelt. We mogen afscheid nemen van de nijd die in ons leeft, van de jaloezie, van de ijverzucht, van hoge ambities op alle terreinen van het leven, van de tirannie van de spullen en agenda’s, van de ongevoeligheid. Hoe fijn is dat, om die mogelijkheid te krijgen!

Hoe moeilijk is het, om wat ons ongelukkig maakt (niet wíe ons ongelukkig maakt!) los te laten. Hoe gehecht zijn we aan ons verdriet. Het enige dat in ieder geval mij vooruit helpt, is het gelóóf dat het kan. Ik houd me vast aan de getuigenissen binnen ons geloof: ‘Hij leeft!’ Er is nieuw leven met Pasen, ook voor mij, ook voor u. Daarom kunnen we proberen te kijken naar wat ons kwelt.

In het netwerkoverleg van de basisscholen in Sint-Oedenrode kwam ter sprake dat het zo fijn is, om op school aandacht te besteden aan Kerstmis. De geboorte van dat baby’tje, dat de hele wereld in zich draagt. Bijna net zo moeilijk is het, om de Veertigdagentijd en Pasen bij de kinderen te brengen. Wat te denken over al dat geweld dat langskomt? En het moeilijkste: de verrijzenis. Wat zeg je als een kind vraagt: ‘Hoe zit het dan met opa? Waarom is hij niet verrezen net als Jezus?’

Ook hier speelt de vraag: ‘Gelóóf je, dat het kan?’ En ook al geloof je er niets van, dan nog ben je in onze kerk in een goed gezelschap. Als je maar bereid bent te blijven, en te kijken. Houd moed, en wij helpen je vooruit.

Manon van den Broek